Slotakkoord Rob de Nijs

Slotakkoord Rob de Nijs

Slotakkoord Rob de Nijs

Het is 13.00 uur s'middags. We zijn op weg naar de Ziggo Dome. Na heel wat gekibbel over het tijdstip van vertrek zitten we dan toch weer saampjes (maar veels te vroeg als je het mij vraagt) in de auto. Op weg naar het afscheidsconcert van Rob de Nijs. "Rob wie?", zal de jeugd zich afvragen, maar mensen boven de 50 kennen hem gelukkig maar al te goed. 'Oh ja, dat is die charmante man met die motor en met die gouden strot', hoor ik de ouderen onder ons al denken. De liedjes van Rob hebben me altijd al van jongs af aan gefacineerd. Mijn moeder draaide in mijn kindertijd vaak zijn muziek zoals o.a ritme van de regen, zuster Ursula etc. Lekkere meezingers met vaak ook wel een dieper liggende betekenis. Ik werd en word er nog steeds vrolijk van.

Ziggo dome

Na ruim 3 uur rijden inclusief een uur zoeken naar een parkeerplek, arriveren we bij de Ziggo dome. Hoe laat is het nu? Ahh, tijd genoeg om nog even te een vorkje te prikken op een van de vele terrasjes op het Ziggo plein. “Wat wil je eten lieverd”, vraagt mijn man terwijl hij bezorgd (hij kent me inmiddels na 30 jaar) wijst naar een zo te zien druk bezocht wokrestaurantje. "Prima, laten we dat doen", antwoord ik enigzins gestrest. Het is druk. Overal verzamelen zich fans van Rob. Het zweet breekt me uit. Er is paniek op komst. Ik beweeg me snel naar het toilet terwijl mijn man aansluit in de bestelrij. Even wat water door mijn gezicht gooien doet gelukkig wonderen. Bij terugkomst zit mijn man al klaar met twee bakkies rijst met pittige kip. Jammie, dat smaakt heerlijk. De wijzers van de klok tikken snel zoals inmiddels ook mijn hart. Verwachtingsvol naar 'het onbekende' lopen we rond 18.30 naar de ingang. Yes...we mogen naar binnen. Eenmaal binnen lopen we meteen naar onze plaatsen. ‘Aha, hier zitten we de komende uren dus’. Nu 'het onbekende’ inmiddels bekend voor me is, zakt mijn hartslag weer naar normaal. Het concert kan beginnen.

Parkinson

Daar is ie dan. Een grote modieus geklede man op leeftijd komt stipt om 20.00 uur onder luid gejoel het podium op. Echter niet zoals we gewend zijn. Zijn vrouw Jet duwt hem namelijk voort in een rolstoel. Ze stopt vlak voor de microfoon. Rob trekt deze met trillende handen naar zijn mond en zegt enigzins weifelend: “Goedenavond lieve mensen, leuk dat jullie in zo grote getalen zijn gekomen om afscheid te nemen. "Laten we lekker gaan feesten.” Terwijl zijn vrouw het podium verlaat, start Rob de 1ste noten van 'Mallebabbe' in. Iedereen klapt, joelt en zingt mee. Wat een feest. Rob ziet er breekbaar uit door zijn Parkinson, maar allerminst gebroken. Zijn stem klinkt als vanouds alleen het 'plaatje' is anders. Iedereen geniet van de prachtige klanken en diepzinnige teksten. Als we uiteindelijk rond elven weer in de auto huiswaarts naar Limburg rijden, vraagt mijn man aan mij: "Enne schat, wat vond je ervan?" Ik overdenk even wat ik vanavond gezien en gehoord heb: Een afscheidsconcert van een kwetsbare artiest op leeftijd. Na een succesvolle carrière van bijna 60 jaar klonk zijn stem echter nog steeds als een klok. Ik antwoord dan ook: “Rob was TOP.” “Zullen we zijn cd opzetten?” Al zingend rijden we Amsterdam uit. Wat een speciale avond zeg. Gewoon... onvergetelijk!

Heerlijk gourmetten doe je samen

Naar gourmetten.nl

Al onze menu's zijn inclusief

Duurzaamheid

  • Wij werken volgens de laatste voedsel en veiligheidsnormen én 
    zijn hiervoor gecertificeerd d.m.v. het ISO-22000 certificaat.
  • Onze plastic verpakkingsmaterialen zijn 100% recyclebaar.
  • Onze voertuigen voldoen aan de laatste Euro6 normen.

Benodigdheden

  • Gasbarbecue (tafelmodel) inclusief gasfles
  • Porseleinen borden
  • RVS bestek, tangen & opscheplepels
  • Servetten

Service